Wpisy użytkownika prowincjuszka z dnia 25 kwietnia 2016

Liczba wpisów: 23

doberman
 
prowincjuszka: Kobiety wychodzą często za mąż lub giną w inny sposób.
— Elfriede Jelinek
2121.jpg
 

doberman
 
prowincjuszka: Chciałabym wiedzieć jak odżywiają się inni ludzie (poza odżywianiem się nadziejami).
— Elfriede Jelinek
3709.jpg
 

doberman
 
prowincjuszka: Jest jakaś granica? Tych wszystkich prób, tych możliwości. Czy jest gdzieś koniec? Tych niecelnych strzałów, tych nieudanych zagrań. Powiedz mi, czy nadchodzi w życiu taki moment, w którym poznajesz kogoś i wiesz, wiesz, że to ten człowiek, ten, na którego tyle czekałaś i o którym tyle rozmyślałaś? Powiedz mi, czy ta życiowa pułapka ma swój kres? Czy te wszystkie próby się kiedyś skończą i wreszcie dane będzie poznać sens swojego życia w ludzkiej postaci? To się chyba wie, prawda? Trzymasz kogoś za rękę i wiesz. Jest tak? Czy może to się nigdy nie zdarza? Może błądzimy do końca swojego życia w poszukiwaniu czegoś, co nie istnieje?
moblo.pl/profile/yezoo
4398.jpg
 

doberman
 
prowincjuszka: Ja zawsze byłam niepewna. Mnie można, jak świeczkę, zdmuchnąć. Jednym słowem, jednym gestem, jednym spojrzeniem.
3901_6a91_520.jpeg
 

doberman
 
prowincjuszka: I wyobraź sobie, że gdzieś tam - jesteś kogoś marzeniem.
6791_e060_520.jpeg
 

doberman
 
prowincjuszka: Gdzieś po drodze nie zauważyłam, że dorosłam, (...). Nie mogę już pytać o radę wszystkich znajomych ani pobiec w panice do mamy i taty.
— Cecelia Ahern
2948_9c45.jpeg
 

doberman
 
prowincjuszka: To miłość Cie znajdzie, nie Ty ją.
0656_174a.jpeg
 

doberman
 
prowincjuszka: Wszedłem właśnie do łóżka.
I doszedłem do wniosku, że czegoś mi brakuje. Brakuje mi Ciebie.
— Mikołaj Bajorek
0363_f918_520.jpeg
 

doberman
 
prowincjuszka: Kto nie ma pięćdziesięciu własnych książek, jest człowiekiem niedocywilizowanym.  
— Marian Hemar
6602_0d11_520.jpeg
 

doberman
 
prowincjuszka: Długo wędrowałem, zanim doszedłem do siebie.
— Tadeusz Różewicz
4707_1f06_520.jpeg
 

doberman
 
prowincjuszka: Najtrudniej jest wybaczyć samemu sobie.
— Antonia Michaelis
7110_e7d3_520.jpeg
 

doberman
 
prowincjuszka: Najtrudniej jest wybaczyć samemu sobie.
— Antonia Michaelis
7110_e7d3_520.jpeg
 

doberman
 
prowincjuszka: Wspomnienia ogrzewają człowieka od środka. Ale jednocześnie siekają go gwałtownie na kawałki.
— Haruki Murakami
7370_7996_520.jpeg
 

doberman
 
prowincjuszka: Wspomnienia ogrzewają człowieka od środka. Ale jednocześnie siekają go gwałtownie na kawałki.
— Haruki Murakami
7370_7996_520.jpeg
 

doberman
 
prowincjuszka: Dla mądrego człowieka każdy dzień stanowi nowe życie. Jeden z najtragiczniejszych przejawów ludzkiej natury to skłonność do odkładania życia na później.
— Dale Carnegie
2819.jpg
 

doberman
 
prowincjuszka: Nigdy więcej żalu, że coś się wydarzyło, nigdy więcej obaw o przyszłość.
— Dale Carnegie
4251.jpg
 

doberman
 
prowincjuszka: Za dużo przeklinam. Za mało słucham innych. (...) Sarkazm to moje drugie imię, a ironię mam w małym palcu. Nie jestem zbyt mądra i piękna, ale jakoś sobie z tym radzę. Czasami jestem infantylna i rzadko cokolwiek mi się udaje. Ale chyba znajdziesz we mnie powód, aby mnie pokochać.
4305.jpg
Wikistrony:
 

doberman
 
prowincjuszka: Jak mogłem kiedyś sądzić, że wygląd i strój są tak piekielnie ważne? Teraz nie ma to dla mnie żadnego sensu. Po co to komu? Jakie ma znaczenie, co założę: popielaty płaszcz z najnowszej kolekcji czy starą, brązowa kurtkę? Czy kobieta ma modną kieckę, czy rozciągnięty dres? Jest szczupła i umięśniona czy ma fałdki tłuszczu? Nieistotne. Ważne, że można na niej polegać, wierzyć jej słowom i być pewnym jej uczuć. Najważniejsze są czułość, ciepło i zaufanie. Trzeba znaleźć osobę, z którą ma się o czym rozmawiać i potrafi milczeć. Taką kobietę, w którą chce się wtulić twarz i do końca życia wdychać Jej zapach - Jej, a nie perfum, jakich używa. To właśnie jest ważne i paradoksalnie, dopiero kiedy mi tego zabrakło, pojąłem, na czym polega prawdziwe uczucie.
2374.jpg
Wikistrony:
 

doberman
 
prowincjuszka: Najtrudniej jest przeżyć następne pięć minut. Życie – to jest następne pięć minut. A jednak robimy wszystko, żeby o tym nie myśleć. Plany, nadzieje, lęki – dotyczą przyszłych tygodni, miesięcy, lat, a nawet dziesięcioleci. W nich wyłącznie żyjemy, czyli nie żyjemy, ale wyobrażamy sobie życie. Ze strachu przed następnymi pięcioma minutami? Czy z nudów?

Bo następne pięć minut prawie zawsze jest bardzo nieefektowne. Najczęściej trzeba coś przełożyć z miejsca na miejsce, a potem z powrotem na to samo miejsce, wstać, usiąść, zareagować. A jednak nie ma innego życia, tylko najbliższe pięć minut. Reszta to wyobraźnia.
— Sławomir Mrożek
4867.jpg
Wikistrony:
 

doberman
 
prowincjuszka: Machnij ręką na siebie. Zacznij działać teraz, gdy jesteś neurotyczny, niedoskonały, wiecznie zwlekający, leniwy, niezdrowy czy jakiejkolwiek innej niecelnej etykiety w odniesieniu do siebie używasz. Idź naprzód i bądź najlepszą niedoskonałą osoba, jaką możesz być i zabierz się za rzeczy, jakich chcesz dokonać, zanim umrzesz.
7710.jpg
Wikistrony:
 

doberman
 
prowincjuszka: Gdy­by kobiety ubierały się tylko dla jednego mężczyzny, nie trwałoby to tak długo.
— Marcel Achard
5270.jpg
Wikistrony:
 

doberman
 
prowincjuszka: Czasami jest tak, że spotkasz kogoś przez przypadek i ledwie muśniesz go dłonią, a potem o tym jednym krótkim dotyku nie możesz zapomnieć i czujesz na opuszkach palców tęsknotę taką, jaką byś czuł całym ciałem, więc przypominasz sobie tę sekundę na dziesiątki sposobów, w myślach odtwarzasz ten krótki gest po wielokroć, zupełnie jakby to były zastygłe kadry w filmach animowanych, którym suma martwych punktów nadaje życie.
— Piotr Adamczyk
4851.jpg
 

doberman
 
prowincjuszka: Czasami jest tak, że spotkasz kogoś przez przypadek i ledwie muśniesz go dłonią, a potem o tym jednym krótkim dotyku nie możesz zapomnieć i czujesz na opuszkach palców tęsknotę taką, jaką byś czuł całym ciałem, więc przypominasz sobie tę sekundę na dziesiątki sposobów, w myślach odtwarzasz ten krótki gest po wielokroć, zupełnie jakby to były zastygłe kadry w filmach animowanych, którym suma martwych punktów nadaje życie.
— Piotr Adamczyk
4851.jpg
Wikistrony: